می آیی و  با  آمدنت   ماه  سفر  کرد

 لب را به  لبت  برد و به نا گاه حذر کرد

 طعم گس  بوسه  به  لبم  نقش  گرفته

در  خاطر  من   بود   ولی  آه  گذر   کرد

ای  آیه ی   تحریم  خداوند   به  یوسف

آه  زن مصری  است  که در چاه  اثر کرد

افتاده به توری که در  آن ماهی چشمت

دریای  تلاطم   شد  و  گه  گاه   نظر  کرد

در  دفتر  شعرم  به  سرم   زد   بنویسم

نام  غزلم   بود  و   به   ناگاه   سفر  کرد

                                   محمد جواد حاجی بنده